Η γενιά του TikTok ανακαλύπτει τη βαθιά ψυχή της μουσικής των ’80s και ’90s ⸻ Είναι παράξενο το πώς επιστρέφουν μερικά πράγματα. Πράγματα που κάποτε θεωρήθηκαν ξεπερασμένα, θορυβώδη, ακόμα και επικίνδυνα. Πράγματα που αφορίστηκαν στα εφηβικά μας χρόνια —και τώρα γυρίζουν από την πίσω πόρτα, φορεμένα στα AirPods των παιδιών μας. Στο δωμάτιο της κόρηςΣυνέχεια ανάγνωσης «Η πολιτισμική επιστροφή του ροκ: Όταν τα παιδιά μας ακούν τη μουσική που φοβηθήκαμε»
Αρχεία Κατηγοριών: Χωρίς κατηγορία
Η ζωή μου όλη είναι μια κούτα
Ό,τι δεν χώρεσε στις λέξεις, το έβαλα σε κούτες. ⸻ «Σκέφτηκα να σας διαβάσω κάτι προσωπικό. Είναι η ιστορία μου — ή μάλλον, η ιστορία των κουτιών που με σε συνόδεψαν σε… συσκευασία αναμνήσεων.» ⸻ Αν η ζωή ήταν μια μεταφορά, η δική μου θα ήταν σίγουρα με φορτηγό, αυτό που είναι γεμάτο κούτες. Ναι, σωστά διάβασες.Συνέχεια ανάγνωσης «Η ζωή μου όλη είναι μια κούτα»
Σα ταφία
Θυμάμαι το χωριό να μυρίζει Πάσχα και λιβάνι, όχι εκείνο το λιβάνι της Μεγάλης Εβδομάδας, το βαρύ…το άλλο, το ελαφρύ, εκείνο που το φέρνει ο ανοιξιάτικος αέρας και το μπλέκει με το άρωμα του τσουρεκιού, με το ρακί και τα λοιπά εδέσματα… Ήμουν παιδί τότε και δεν πολυκαταλάβαινα γιατί πηγαίναμε πρωί-πρωί στην εκκλησία της ΠαναγίαςΣυνέχεια ανάγνωσης «Σα ταφία»
My music…My rules…
Κάθε μουσική είναι μια ανάμνηση…. Και οι δικές μας αναμνήσεις έχουν αρκετή μουσική… Αφορμή για το παρόν πόνημα, ένα άρθρο που διάβασα στο διαδίκτυο και αφορούσε στα καλύτερα τραγούδια του Μιχάλη Ρακιντζή. Πρόσφατα με έναν κολλητό φίλο από τα παλιά (που συνεχίζει και στα καινούργια) πήγαμε σε μια ντίσκο. Άντε στην πλάκα στην αρχή, αλλάΣυνέχεια ανάγνωσης «My music…My rules…»
aiolia 